الهی العفو

الهی.. ای یگانه مطلق بی همتا الهی.. ای تنها قادر و مقتدر و توانا الهی.. ای خالق مهربانی و ای سرشار از احساس ها خیام چه زیبا سرود این حال ما را : ابریق می مرا شکستی ربی بر من در عیش را ببستی ربی بر خاک فکندی می گلگون مرا خاکم به دهان مگر که مستی ربی و وقتی این بنده ناچیر گناهی مرتکب می شود ، رو به درگاهت می آورد و امید به بخششت دارد : ناکرده گنه در این جهان کیست بگو؟ آن کس که گنه نکرد چون زیست بگو؟ من بد کنم و تو بد مکافات دهی پس فرق میان من و تو چیست بگو؟ الهی.. می دانم که می توانی ولی وقتی خودت گفته ای که لذتی در گذشت است در انتقام نیست پس یا ستار العیوب ببخش این بنده حقیرت را.. الهی… فقط یک کلمه ” العفو…”

بخشی از مناجات امام علی (ع)

الهی ، ای مولای من تویی قوی و منم ضعیف، چه کسی رحم می کند بر ضعیف جز

قدرت بزرگ تو؟!

الهی ، ای مولای من تویی غنی و منم فقیر، چه کسی رحم می کند بر فقیر به جز

غنی؟!

الهی ، ای مولای من تویی عطا کننده و منم سائل، چه کسی رحم می کند بر سائل

به جز بخشنده؟!

الهی ، ای مولای من تویی حی و منم میرا، چه کسی رحم میکند بر بنده مردنی جز

روح جاویدان تو؟!

الهی ، ای مولای من تویی باقی و من فانی، چه کسی رحم میکند بر فانی جز

باقی؟!

الهی ، ای مولای من تویی دائم وماندگار ومنم زائل، چه کسی رحم میکند بر زائل جز

ذات دائم؟!

الهی ، ای مولای من تویی رازق روزی ده و منم مرزوق، چه کسی در حق مرزوق

رحم می کند جز رازق؟!

الهی ، ای مولای من تویی صاحب جود و احسان و منم بخیل، چه کسی بر بنده

بخیل رحم می کند جز جواد؟!